poniedziałek, 14 października 2013

Konflikty w Egipcie dawniej i dziś

Konflikty w Egipcie

Starożytność

nazwy konfliktów:

bitwa pod Awaris (1580 p.n.e)
bitwa pod Megiddo (1469 p.n.e)
bitwa pod Kadesz (ok.1280 p.n.e)
Zdobycie Dapur przez Egipcjan (1269 p.n.e)
Bitwa morska w delcie Nilu (1178 p.n.e)
Bitwa nad Wielkim Jeziorem Gorzkim (925 p.n.e)
bitwa pod Altaku (701 p.n.e)
Zdobycie Memfis przez Asyryjczyków (671 p.n.e)
Zdobycie Teb przez Asyryjczyków (663 p.n.e)
Oblężenie Aszdod (635 p.n.e)
Bitwa pod Hamą (605 p.n.e)
Zdobycie Jerozolimy przez Egipcjan (925 p.n.e)
bitwa pod Megiddo (609 p.n.e)

Czasy najnowsze

Konflikt, który graniczył między Libią a Egiptem trwał w lipcu 1977r. Był on krótkim konfliktem w którym doszło do walk pomiędzy wojskami na granicy obu państw, drogą lądową i powietrzną. 24 lipca walczące strony, po mediacjach prezydenta Algierii Huariego Bumediena, zgodziły się na zawieszenie broni.
Rewolucja w Egipcie- były to protesty o charakterze społeczno-politycznym w Egipcie przeciwko złej sytuacji materialnej, bezrobociu, korupcji, ograniczaniu swobód obywatelskich i długoletnim rządom prezydenta Husniego Mubaraka. "Rozpoczęły się na masową skalę 25 stycznia 2011." Wystąpienia ludności zostały zapoczątkowane w Kairze 25 stycznia 2011 od zwołanej za pośrednictwem serwisów internetowych akcji „Dzień Gniewu”."Do największych protestów, oprócz stolicy, dochodziło w Aleksandrii i Suezie". Demonstrujący domagali się natychmiastowego ustąpienia z urzędu prezydenta Mubaraka. "Prezydent Mubarak i zadeklarował odejście z urzędu po zakończeniu swojej kadencji i nieubieganie się o reelekcję w wyborach prezydenckich we wrześniu 2011.2 lutego 2011 w kraju po raz pierwszy doszło do gwałtownych starć między zwolennikami i przeciwnikami prezydenta. 11 lutego 2011, realizując postulaty protestujących Egipcjan ustąpił z urzędu."
Ostatni z konfliktów zaczął się 22 listopada 2012 roku. "Był to protest przeciwko ogłoszonym dekretom zwiększającym władzę prezydenta Muhammada Mursiego".Demonstranci sprzeciwiali się władzy Muhammada Mursiego oraz rządom islamistów, którzy przyjęli kontrowersyjny projekt konstytucji." Mursi ostatecznie został obalony 3 lipca 2013 w wyniku wojskowego zamachu stanu."

źródła:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Protesty_w_Egipcie_%282012-2013%29

http://pl.wikipedia.org/wiki/Lista_konflikt%C3%B3w_zbrojnych

http://pl.wikipedia.org/wiki/Rewolucja_w_Egipcie_%282011%29

http://pl.wikipedia.org/wiki/Konflikty_zbrojne_XXI_wieku

http://pl.wikipedia.org/wiki/Konflikt_graniczny_mi%C4%99dzy_Libi%C4%85_i_Egiptem

Sytuacja społeczna w Egipcie. Dawniej i Dziś.

EGIPT DAWNIEJ

_____________

GRUPY SPOŁECZNE

HIERARCHIA

Od góry:

1. Faraon-Uważany był za boga, syna boga lub w późniejszych czasach za zwierzchnika pomiędzy ludem a głównym bogiem.Był monarchą despotycznym.

2. Kapłani-pełnili nie tylko funkcje religijne, ale także zarządzali majątkami należącymi do świątyń. Mieli również duży wpływ na politykę państwa

3. Urzędnicy- Mieli wielkie wpływy i zazwyczaj wywodzili się z najbliższego otoczenia faraona.

4. Żołnierze-byli rekrutowani spośród egipskich chłopów i rzemieślników.

5. Chłopi- tworzyli najliczniejszą grupę w Egipcie. Zajmowali się uprawą ziemi dzierżawionej od faraona lub kapłanów.

6. Niewolnicy-stanowili w Egipcie stosunkowo nieliczną grupę. Nie posiadali żadnych praw, należeli do faraona lub bogatych Egipcjan.

EGIPT DZIŚ

___________

Dziś Egipt jest państwem demokratycznym. To znaczy, że źródło władzy stanowi wola większości obywateli (sprawują oni rządy bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawicieli).

Państwo demokratyczne to państwo konstytucyjne, państwo prawa, które realizuje zasady: suwerenności narodu, pluralizmu, oraz trójpodziału władz.

Żródła: http://zadane.pl/zadanie/1383743

http://pl.wikipedia.org/wiki/Demokracja

http://pl.wikipedia.org/wiki/Zasady_pa%C5%84stwa_demokratycznego
http://zapytaj.onet.pl/Category/015,006/2,15150880,Wymien_grupy_spoleczne_w_starozytnym_egipcie__Jaka_pelnily_role_.html

Język w Egipcie dawniej i dziś

Język w Egipcie kiedyś i dziś

Język egipski to język już wymarły, pochodzi z grupy języków afroazjatyckich. Używany on był przez starożytnych Egipcjan. Najstarsze przykłady pisanego języka egipskiego pochodzą z 3250 r. p.n.e.Teraz w Egipcie rozmawia się w języku arabskim, język egipski skończył funkcjonować wraz z końcem cywilizacji egipskiej.

Fazy rozwoju języka egipskiego

W języku egipskim wyróżnia się pięć faz historycznych:

język staroegipski (datowany na lata 3180-2240 p.n.e.) – niekiedy osobno ujmuje się język Tekstów Piramid

język średnioegipski lub egipski klasyczny (2240-1990 p.n.e. do czasów XVIII dynastii)

język nowoegipski (1573-715 p.n.e.)

język demotyczny (od XXVI dynastii)

język koptyjski (od Okresu Rzymskiego) – zachowany w liturgii Ortodoksyjnego Kościoła Koptyjskiego

Dzisiaj większość Egipcjan posługuję się językiem arabskim.


język arabski (pismo) źródła: http://pl.wikipedia.org/wiki/J%C4%99zyk_egipski http://pl.wikipedia.org/wiki/Egipt

wtorek, 8 października 2013

Starożytny Egipt był bardzo szybko rozwijającym się państwem. Był również pierwszym państwem ze ściśle określonymi granicami, zorganizowanym kultem religijnym, scentralizowaną administracją i rozwiniętym rolnictwem. Jednym z pierwszych wynalazków Starożytnego Egiptu jest papirus. Czyli materiał piśmienniczy wytwarzany z trzciny papirusowej, co ciekawe w późniejszych czasach z papirusu tworzono tampony, które też wynaleziono w Egipcie. Kolejnym egipskim wynalazkiem było radło czyli narzędzie rolnicze, początkowo robione z drewna, później z żelaza. Następne były piramidy czyli grobowce lub podbudowy dla świątyń. Piramidy początkowo miały budowę schodkową. Piramidy schodkowe zastąpiono piramidami o budowie łamanej. Przykładem może być piramida króla Snofru. Inne zachowane piramidy mają kształt ostrosłupa.

Kolejnym wynalazkiem Egipcjan była klepsydra. Z początku był to zegar wodny, a później też piaskowy. Później powstał skalpel, mały bardzo ostry nożyk o jednym ostrzu. Następny był pilnik, narzędzie służące do piłowania jakiejś powierzchni. Późniejszym wynalazkiem jest pergamin, czyli materiał pisarski Wyrabiany ze skór zwierzęcych, wytrzymalszy od pergaminu. Ostatnim z wynalazków Starożytnego Egiptu jest latarnia morska, czyli znak nawigacyjny w postaci wieży położonej na brzegu rzeki lub w wodzie, który wysyła znaki świetlne, w ten sposób wyznaczając brzeg. Dawno temu, zamiast stawiać wieży, rozpalano ogień na skałach przy brzegu lub unoszono ogień za pomocą żurawia.

Źródła:

http://pl.wikipedia.org

http://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Skarbnica_Wikipedii/Wynalazki_staro%C5%BCytno%C5%9Bci

niedziela, 6 października 2013

Sztuka i architektóra starożytnej Mezopotamii

Sztuka starożytnej Mezopotamii.

Sztuka starożytnej Mezopotamii-działalność artystyczna człowieka na obszarze, położonym w dorzeczu Tygrysu i Eufratu, w okresie od VI tysiąclecia p.n.e., tj. początków rolnictwa, do VI wieku p.n.e., tj. do upadku ostatniego niezależnego państwa na tym terenie.

Teren Mezopotamii to miejsce, gdzie rozwinęło się wiele kultur i starożytnych cywilizacji. Pierwotnie znane były one jedynie z przekazów pozostawionych przez starożytnych Greków. Pierwsze badania archeologiczne, prowadzone początkowo przez amatorów i poszukiwaczy skarbów, miały miejsce w XIX wieku. Jednym z najcenniejszych znalezisk były gliniane tabliczki pokryte pismem klinowym. Odczytanie ich rozpoczęło czas poznawania długich dziejów Mezopotamii.

Sztukę tego rejonu świata reprezentują:

-sztuka sumeryjska i akadyjska

-sztuka babilońska

-sztuka asyryjska.

Odkrywanie Mezopotamii

Najstarszym świadkiem kultur, istniejących na terenie Mezopotamii jest Biblia, przekazująca informacje o potędze i okrucieństwach wschodnich sąsiadów Izraela i Judy.

Początki naukowych badań nad Mezopotamią sięgają XVIII wieku, gdy po raz pierwszy została opisana Niniwa. Pierwszy znany zabytek starożytnej Mezopotamii pojawił się w Europie w 1786 roku. Był to kudurru, którego przeznaczenia nikt wówczas nie potrafił ustalić (tzw. kamień Michaux).Od XIX wieku w Mezopotamii zaczęto prowadzić wykopaliska. Prace archeologiczne rozpoczęli niemal jednocześnie Francuzi i Anglicy.

Prace archeologiczne, prowadzone na szeroką skalę, zbiegły się w czasie z odczytaniem pisma klinowego, co ułatwiało identyfikację zamieszkanych ośrodków starożytnej Mezopotamii. Wykopaliska w drugiej połowie XIX wieku w południowej Mezopotamii zaowocowały odkryciem nieznanej dotąd kultury sumeryjsko-akadyjskiej

Po drugiej wojnie światowej zmieniono stosunek do badań nad kulturą Mezopotamii. Przedtem duży wpływ na jej poznanie miało poszukiwanie korzeni opowieści biblijnych, co doprowadziło niektórych uczonych do przekonania, że wszystko, co zostało opisane w Biblii, wywodziło się z Mezopotamii.

Współcześnie kulturę Mezopotamii bada się dla niej samej, przy tym nie neguje się jej wpływu na kultury sąsiednie.

ARCHITEKTURA:

http://farm1.static.flickr.com/29/46769923_a35c9ac3b5.jpg

Praktycznie jedynym dostępnym w Mezopotamii budulcem była glina, toteż większość budowli wykonywano z suszonej na słońcu lub wypalanej cegły. Miasta otaczano fosami i murami a bramy wzmacniano pylonami. Mieszkańcy Mezopotamii rzadko stosowali kolumny. Nawet najbardziej reprezentacyjne sale były niewielkie, lecz często przykryte sklepieniem kolebkowym. Najbardziej znanym typem budowli sakralnej był Ziggurat, rodzaj tarasowej budowli, której najwyższa platforma służyła do odprawiania ceremonii religijnych. Wzniesiony ok. 2100 roku p.n.e. ziggurat z miasta Ur był zbudowany z suszonej cegły wzmocnionej drewnianymi belkami i obłożony cegłą, dla odmiany wypaloną. Trzy szerokie rampy prowadziły do dolnej świątyni, zaś stamtąd jeden bieg schodów wznosił się poprzez trzy tarasy do górnego sanktuarium. Wierzono, że do tej właśnie, położonej na szczycie zigguratu świątyni, zstępował z nieba bóg.

Architektura starożytnej Mezopotamii obejmuje architekturę sumeryjską, akadyjską, babilońską i asyryjską. Możemy do tego dołączyć sztukę starożytnej Persji ( architektura starożytnej Persji ). Najbardziej okazałe budowle z tego okresu to Zigguraty. Jest to monumentalna budowla sakralna w formie trasowo uformowanej wieży. Rdzeń zigguratu wykonywano z cegły suszonej. Ściany umacniane były murami z cegły wypalanej. Dlatego też zigguraty były nietrwałe, odkryto tylko ich fundamenty, a na ich podstawie powstały rekonstrukcje tych budowli.

Starożytne mapy.

Mapa z Gasur

Mapa z Gasur – jedna z najstarszych znanych map, widniejąca na pochodzącej z Mezopotamii glinianej tabliczce. Powstanie tabliczki datowane jest na okres akadyjski (XXIV-XXII w. p.n.e.). Odnaleziona ona została na stanowisku Jurghan Tabba w północnym Iraku, kryjącym pozostałości akadyjskiego miasta Gasur, które w połowie II tys. p.n.e. przejęte zostało przez Hurytów i przemianowane na Nuzi. Obecnie zabytek ten znajduje się w kolekcji Muzeum Semickiego Uniwersytetu Harvarda.

Na mapie przedstawione zostały okolice miasta Gasur^. W schematyczny sposób zaznaczone zostały góry, rzeki i miasta. Na brzegach mapy zapisano nazwy czterech stron świata. Rzeka przepływająca przez jej centrum nosi nazwę Rahium^. Opis towarzyszący mapie, umieszczony w jej centrum, podaje powierzchnię nawadnianych ogrodów należących do osoby o imieniu Azala.
Źródło; http://pl.wikipedia.org/wiki/Mapa_z_Gasur

Rysunek mapy na tabliczce odkrytej w Gasur

Babilońska mapa świata

Babilońska mapa świata – schematyczna mapa znanego Babilończykom świata widniejąca na pochodzącej z Mezopotamii glinianej tabliczce, przechowywanej obecnie w zbiorach British Museum

Częściowo uszkodzona tabliczka ma wymiary 12,2 × 8,2 cm^. Umieszczone na niej dwa teksty i objaśnienia na mapie zapisane są pismem klinowym w języku akadyjskim. Mapa zajmuje większą część strony przedniej. Nad nią znajduje się pierwszy z tekstów. Drugi tekst pokrywa całą tylną stronę tabliczki.
Tabliczka datowana jest na VII-V wiek p.n.e., aczkolwiek najprawdopodobniej jest kopią starszej tabliczki, pochodzącej z VIII-VII wieku p.n.e., gdyż na ten okres datowane jest powstanie mapy^. Jako miejsce znalezienia tabliczki podawane jest najczęściej miasto Sippar^.Widniejąca na niej mapa i towarzyszące jej teksty opublikowane zostały po raz pierwszy w 1889 roku przez F.E. Peisera

Mapa zajmuje środkową i dolną część przedniej strony tabliczki. Ma ona formę dwóch koncentrycznych okręgów z ośmioma (pięć zachowanych) trójkątami wychodzącymi z okręgu zewnętrznego. W kręgu wewnętrznym znajduje się "kontynent" z zaznaczonymi miastami, krainami, górami, bagnami i kanałami. "Kontynent" z północy na południe przecina duża rzeka (dwie równoległe linie) identyfikowana z Eufratem Cały "kontynent" otacza dokoła "morze" (akad. marratu), zajmujące na mapie przestrzeń pomiędzy wewnętrznym a zewnętrznym okręgiem. Poza okręgiem zewnętrznym, oznaczone w formie wychodzących z niego trójkątów, znajdują się "wyspy" (akad. nagû), będące najprawdopodobniej legendarnymi, odległymi krainami.

Źródło: ściąga.pl

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Sztuka_staro%C5%BCytnej_Mezopotamii

Źródło: http://www.wnetrzawseiz.pun.pl/viewtopic.php?pid=4

Osiągnięcia starożytnej Mezopotamii

Zadanie :Znaleźć jakie wynalazki pochodzą z Mezopotamii
Jakie były osiągnięcia naukowe oraz stan rozwoju nauki mieszkańców Mezopotamii?

M e z o p o t a m i a – najstarsza cywilizacja powstała na terenie dorzecza Eufratu i Tygrysu ( dzisiejszy Irak )

Osiągnięcia i wynalazki ludów Mezopotamii:
- koło od wozu
- wóz bojowy - koło garncarskie
- żuraw
- zegar słoneczny
- system dziesiętny
- ujednolicony system miar i wag (system sześćdziesiątkowy)
- pozycyjny system zapisywania liczb
- potęgowanie do drugiej i trzeciej potęgi
- budowa wodociągów - budowle zwane zigguratami - brąz uzyskany ze stopy miedzi i cyny
- podział roku na 12 miesięcy i na 354 dni

Osiągnięcia naukowe w Mezopotamii:
-Największym osiągnięciem było wynalezienie pisma klinowego.

-Wiele Sumerom zawdzięcza matematyka – wymyślili liczbę zero, a także system sześćdziesiątkowy.

Stan rozwoju nauki mieszkańców Mezopotamii:
Najbardziej rozwinęła się wtedy matematyka ,ponieważ wynalezienia opisane powyżej w dużym stopniu wpłynęły na jej stan. Ogólnie mówiąc Mezopotamia była bardzo rozwinięta pod względem nauki jak na tamte czasy.

źródła: Wikipedia.org oraz sciagaj.org

Architektura i sztuka | Starożytny Egipt

Sztuka Starożytnego Egiptu, rozwijająca się na terenie starożytnego Egiptu od IV tysiąclecia p.n.e. pełniła funkcję służebną w stosunku do władzy państwowej i religii. Większość przedmiotów, które przetrwały do naszych czasów, została stworzona po to aby wiecznie towarzyszyć zmarłemu w zaświatach oraz zapewniać wieczyste trwanie duszy zmarłego.
Cechą egipskiej sztuki jest trwałość i względna jednolitość form artystycznych.
Rzeźby egipskie przedstawiały głównie wizerunki bogów i freonów. Władcy pokazywani pokazywani byli jo osoby młode, przeważnie idące lub siedzące na tronie zwykle w koronie lub nemesie. Urzędników przedstawiano z atrybutami jakich używali w pracy. Lud zawsze pokazywany był w czasie ruchu, przy pracy. Bogów przedstawiano często pod postacią zwierząt np. boginię Bastet pod postacią czarnej kotki.

Bastet z głową kotki Kolosy memnona

przedstawiona ze

swoimi atrybutami

Nemes – słowo pochodzenia greckiego, używane dla oznaczenia chusty wiązanej w charakterystyczny sposób przez starożytnych Egipcjan zapewne dla osłony przed słońcem. Chustę taką wiązano w ten sposób, że osłaniała ona czoło, barki i plecy. Chusta w złoto-błękitne pasy uważana była za jedną z koron królewskich. W ceremoniale dworskim używana była dla osłony peruki króla.

Architektura starożytnego Egiptu- charakterystycznymi budowlami dla Egipcjan były piramidy, mastaby i świątynie.

Świątynia Piramidy
Amona w Luksor

Mastaba Szeszemnefera w Gizie

Świątynie egipskie budowano według stałych zasad. Najpierw aleja z ustawionymi po obu stronach figurami sfinksów - zwana Aleją Sfinksów, która prowadziła do wejścia znajdującego się między dwoma pylonami. Dalej był dziedziniec otoczony kolumnami, za nim sala z lasem kolumn, następnie Sala Świętej Barki i Miejsce Święte - sanktuarium.
Sztuka starożytnego Egiptu była bardzo kolorowa. Barwnymi malowidłami pokrywano ściany grobowych kaplic w piramidach i mastabach. W scenach umieszczanych na ścianach grobowców stosowano zwykle kompozycje pasową.

Malarstwo egipskie nie jest wizją otaczającego świata. To rodzaj specyficznego ,,pisma``, które symbolem postaci, zdarzenia i koloru ma wyczarować świat, w którym zmarły ma istnieć w otoczeniu bogów.

Artyści egipscy malowali farbami mineralnymi.