Starożytny Egipt był bardzo szybko rozwijającym się państwem. Był również pierwszym państwem ze ściśle określonymi granicami, zorganizowanym kultem religijnym, scentralizowaną administracją i rozwiniętym rolnictwem. Jednym z pierwszych wynalazków Starożytnego Egiptu jest papirus. Czyli materiał piśmienniczy wytwarzany z trzciny papirusowej, co ciekawe w późniejszych czasach z papirusu tworzono tampony, które też wynaleziono w Egipcie. Kolejnym egipskim wynalazkiem było radło czyli narzędzie rolnicze, początkowo robione z drewna, później z żelaza. Następne były piramidy czyli grobowce lub podbudowy dla świątyń. Piramidy początkowo miały budowę schodkową. Piramidy schodkowe zastąpiono piramidami o budowie łamanej. Przykładem może być piramida króla Snofru.  Inne zachowane piramidy mają kształt ostrosłupa.

Kolejnym wynalazkiem Egipcjan była klepsydra. Z początku był to zegar wodny, a później też piaskowy. Później powstał skalpel, mały bardzo ostry nożyk o jednym ostrzu. Następny był pilnik, narzędzie służące do piłowania jakiejś powierzchni. Późniejszym wynalazkiem jest pergamin, czyli materiał pisarski Wyrabiany ze skór zwierzęcych, wytrzymalszy od pergaminu. Ostatnim z wynalazków Starożytnego Egiptu jest latarnia morska, czyli znak nawigacyjny w postaci wieży położonej na brzegu rzeki lub w wodzie, który wysyła znaki świetlne, w ten sposób wyznaczając brzeg. Dawno temu, zamiast stawiać wieży, rozpalano ogień na skałach przy brzegu lub unoszono ogień za pomocą żurawia.

Źródła:

http://pl.wikipedia.org

http://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Skarbnica_Wikipedii/Wynalazki_staro%C5%BCytno%C5%9Bci

Sztuka i architektóra starożytnej Mezopotamii

Sztuka starożytnej Mezopotamii.

                Sztuka starożytnej Mezopotamii-działalność artystyczna człowieka na obszarze, położonym w dorzeczu Tygrysu i Eufratu, w okresie od VI tysiąclecia p.n.e., tj. początków rolnictwa, do VI wieku p.n.e., tj. do upadku ostatniego niezależnego państwa na tym terenie.

            Teren Mezopotamii to miejsce, gdzie rozwinęło się wiele kultur i starożytnych cywilizacji. Pierwotnie znane były one jedynie z przekazów pozostawionych przez starożytnych Greków. Pierwsze badania archeologiczne, prowadzone początkowo przez amatorów i poszukiwaczy skarbów, miały miejsce w XIX wieku. Jednym z najcenniejszych znalezisk były gliniane tabliczki pokryte pismem klinowym. Odczytanie ich rozpoczęło czas poznawania długich dziejów Mezopotamii.

Sztukę tego rejonu świata reprezentują:

-sztuka sumeryjska i akadyjska

-sztuka babilońska

-sztuka asyryjska.

Odkrywanie Mezopotamii

            Najstarszym świadkiem kultur, istniejących na terenie Mezopotamii jest Biblia, przekazująca informacje o potędze i okrucieństwach wschodnich sąsiadów Izraela i Judy.

            Początki naukowych badań nad Mezopotamią sięgają XVIII wieku, gdy po raz pierwszy została opisana Niniwa. Pierwszy znany zabytek starożytnej Mezopotamii pojawił się w Europie w 1786 roku. Był to kudurru, którego przeznaczenia nikt wówczas nie potrafił ustalić (tzw. kamień Michaux).Od XIX wieku w Mezopotamii zaczęto prowadzić wykopaliska. Prace archeologiczne rozpoczęli niemal jednocześnie Francuzi i Anglicy.

            Prace archeologiczne, prowadzone na szeroką skalę, zbiegły się w czasie z odczytaniem pisma klinowego, co ułatwiało identyfikację zamieszkanych ośrodków starożytnej Mezopotamii. Wykopaliska w drugiej połowie XIX wieku w południowej Mezopotamii zaowocowały odkryciem nieznanej dotąd kultury sumeryjsko-akadyjskiej

            Po drugiej wojnie światowej zmieniono stosunek do badań nad kulturą Mezopotamii. Przedtem duży wpływ na jej poznanie miało poszukiwanie korzeni opowieści biblijnych, co doprowadziło niektórych uczonych do przekonania, że wszystko, co zostało opisane w Biblii, wywodziło się z Mezopotamii.

            Współcześnie kulturę Mezopotamii bada się dla niej samej, przy tym nie neguje się jej wpływu na kultury sąsiednie.

ARCHITEKTURA:

            Praktycznie jedynym dostępnym w Mezopotamii budulcem była glina, toteż większość budowli wykonywano z suszonej na słońcu lub wypalanej cegły. Miasta otaczano fosami i murami a bramy wzmacniano pylonami. Mieszkańcy Mezopotamii rzadko stosowali kolumny. Nawet najbardziej reprezentacyjne sale były niewielkie, lecz często przykryte sklepieniem kolebkowym. Najbardziej znanym typem budowli sakralnej był Ziggurat, rodzaj tarasowej budowli, której najwyższa platforma służyła do odprawiania ceremonii religijnych. Wzniesiony ok. 2100 roku p.n.e. ziggurat z miasta Ur był zbudowany z suszonej cegły wzmocnionej drewnianymi belkami i obłożony cegłą, dla odmiany wypaloną. Trzy szerokie rampy prowadziły do dolnej świątyni, zaś stamtąd jeden bieg schodów  wznosił się poprzez trzy tarasy do górnego sanktuarium. Wierzono, że do tej właśnie, położonej na szczycie zigguratu świątyni, zstępował z nieba bóg.

            Architektura starożytnej Mezopotamii obejmuje architekturę sumeryjską, akadyjską, babilońską i asyryjską. Możemy do tego dołączyć sztukę starożytnej Persji ( architektura starożytnej Persji ). Najbardziej okazałe budowle z tego okresu to Zigguraty. Jest to monumentalna budowla sakralna w formie trasowo uformowanej wieży. Rdzeń zigguratu wykonywano z cegły suszonej. Ściany umacniane były murami z cegły wypalanej. Dlatego też zigguraty były nietrwałe, odkryto tylko ich fundamenty, a na ich podstawie powstały rekonstrukcje tych budowli.

Starożytne mapy.

Mapa z Gasur

Mapa z Gasur – jedna z najstarszych znanych map, widniejąca na pochodzącej z Mezopotamii glinianej tabliczce. Powstanie tabliczki datowane jest na okres akadyjski (XXIV-XXII w. p.n.e.). Odnaleziona ona została na stanowisku Jurghan Tabba w północnym Iraku, kryjącym pozostałości akadyjskiego miasta Gasur, które w połowie II tys. p.n.e. przejęte zostało przez Hurytów i przemianowane na Nuzi. Obecnie zabytek ten znajduje się w kolekcji Muzeum Semickiego Uniwersytetu Harvarda.
Na mapie przedstawione zostały okolice miasta Gasur^. W schematyczny sposób zaznaczone zostały góry, rzeki i miasta. Na brzegach mapy zapisano nazwy czterech stron świata. Rzeka przepływająca przez jej centrum nosi nazwę Rahium^. Opis towarzyszący mapie, umieszczony w jej centrum, podaje powierzchnię nawadnianych ogrodów należących do osoby o imieniu Azala.
Źródło; http://pl.wikipedia.org/wiki/Mapa_z_Gasur

                                                                        Rysunek mapy na tabliczce odkrytej w Gasur

Babilońska mapa świata

Babilońska mapa świata – schematyczna mapa znanego Babilończykom świata widniejąca na pochodzącej z Mezopotamii glinianej tabliczce, przechowywanej obecnie w zbiorach British Museum

Częściowo uszkodzona tabliczka ma wymiary 12,2 × 8,2 cm^. Umieszczone na niej dwa teksty i objaśnienia na mapie zapisane są pismem klinowym w języku akadyjskim. Mapa zajmuje większą część strony przedniej. Nad nią znajduje się pierwszy z tekstów. Drugi tekst pokrywa całą tylną stronę tabliczki.
Tabliczka datowana jest na VII-V wiek p.n.e., aczkolwiek najprawdopodobniej jest kopią starszej tabliczki, pochodzącej z VIII-VII wieku p.n.e., gdyż na ten okres datowane jest powstanie mapy^. Jako miejsce znalezienia tabliczki podawane jest najczęściej miasto Sippar^.Widniejąca na niej mapa i towarzyszące jej teksty opublikowane zostały po raz pierwszy w 1889 roku przez F.E. Peisera

Mapa zajmuje środkową i dolną część przedniej strony tabliczki. Ma ona formę dwóch koncentrycznych okręgów z ośmioma (pięć zachowanych) trójkątami wychodzącymi z okręgu zewnętrznego. W kręgu wewnętrznym znajduje się "kontynent" z zaznaczonymi miastami, krainami, górami, bagnami i kanałami. "Kontynent" z północy na południe przecina duża rzeka (dwie równoległe linie) identyfikowana z Eufratem Cały "kontynent" otacza dokoła "morze" (akad. marratu), zajmujące na mapie przestrzeń pomiędzy wewnętrznym a zewnętrznym okręgiem. Poza okręgiem zewnętrznym, oznaczone w formie wychodzących z niego trójkątów, znajdują się "wyspy" (akad. nagû), będące najprawdopodobniej legendarnymi, odległymi krainami.

Źródło: ściąga.pl

Źródło: http://pl.wikipedia.org/wiki/Sztuka_staro%C5%BCytnej_Mezopotamii

Źródło: http://www.wnetrzawseiz.pun.pl/viewtopic.php?pid=4

Osiągnięcia starożytnej Mezopotamii

Zadanie :Znaleźć jakie wynalazki pochodzą z Mezopotamii
Jakie były osiągnięcia naukowe oraz stan rozwoju nauki mieszkańców Mezopotamii?


M e z o p o t a m i a – najstarsza cywilizacja powstała na terenie dorzecza Eufratu i Tygrysu ( dzisiejszy Irak )

Osiągnięcia i wynalazki ludów Mezopotamii:
- koło od wozu
- wóz bojowy - koło garncarskie
- żuraw
- zegar słoneczny
- system dziesiętny
- ujednolicony system miar i wag (system sześćdziesiątkowy)
- pozycyjny system zapisywania liczb
- potęgowanie do drugiej i trzeciej potęgi
- budowa wodociągów - budowle zwane zigguratami - brąz uzyskany ze stopy miedzi i cyny
- podział roku na 12 miesięcy i na 354 dni



Osiągnięcia naukowe w Mezopotamii:
-Największym osiągnięciem było wynalezienie pisma klinowego.

-Wiele Sumerom zawdzięcza matematyka – wymyślili liczbę zero, a także system sześćdziesiątkowy.


Stan rozwoju nauki mieszkańców Mezopotamii:
Najbardziej rozwinęła się wtedy matematyka ,ponieważ wynalezienia opisane powyżej w dużym stopniu wpłynęły na jej stan. Ogólnie mówiąc Mezopotamia była bardzo rozwinięta pod względem nauki jak na tamte czasy.

źródła: Wikipedia.org oraz  sciagaj.org

Architektura i sztuka | Starożytny Egipt

Sztuka Starożytnego Egiptu, rozwijająca się na terenie starożytnego Egiptu od IV tysiąclecia p.n.e. pełniła funkcję służebną w stosunku do władzy państwowej i religii. Większość przedmiotów, które przetrwały do naszych czasów, została stworzona po to aby wiecznie towarzyszyć zmarłemu w zaświatach oraz zapewniać wieczyste trwanie duszy zmarłego.
Cechą egipskiej sztuki jest trwałość i względna jednolitość form artystycznych.
Rzeźby egipskie przedstawiały głównie wizerunki bogów i freonów. Władcy pokazywani pokazywani byli jo osoby młode, przeważnie idące lub siedzące na tronie zwykle w koronie lub nemesie. Urzędników przedstawiano z atrybutami jakich używali w pracy. Lud zawsze pokazywany był w czasie ruchu, przy pracy. Bogów przedstawiano często pod postacią zwierząt np. boginię Bastet pod postacią czarnej kotki.

   

                     Bastet z głową kotki                                             Kolosy memnona

                       przedstawiona ze 

                      swoimi atrybutami

Nemes – słowo pochodzenia greckiego, używane dla oznaczenia chusty wiązanej w charakterystyczny sposób przez starożytnych Egipcjan zapewne dla osłony przed słońcem. Chustę taką wiązano w ten sposób, że osłaniała ona czoło, barki i plecy. Chusta w złoto-błękitne pasy uważana była za jedną z koron królewskich. W ceremoniale dworskim używana była dla osłony peruki króla. 

Architektura starożytnego Egiptu- charakterystycznymi budowlami dla Egipcjan były piramidy, mastaby i świątynie.

     

                                 Świątynia                                          Piramidy
                           Amona w Luksor                         

Mastaba Szeszemnefera w Gizie

Świątynie egipskie budowano według stałych zasad. Najpierw aleja z ustawionymi po obu stronach figurami sfinksów - zwana Aleją Sfinksów, która prowadziła do wejścia znajdującego się między dwoma pylonami. Dalej był dziedziniec otoczony kolumnami, za nim sala z lasem kolumn, następnie Sala Świętej Barki i Miejsce Święte - sanktuarium. 
Sztuka starożytnego Egiptu była bardzo kolorowa. Barwnymi malowidłami pokrywano ściany grobowych kaplic w piramidach i mastabach. W scenach umieszczanych na ścianach grobowców stosowano zwykle kompozycje pasową.

     

Malarstwo egipskie nie jest wizją otaczającego świata. To rodzaj specyficznego ,,pisma``, które symbolem postaci, zdarzenia i koloru ma wyczarować świat, w którym zmarły ma istnieć w otoczeniu bogów.

Artyści egipscy malowali farbami mineralnymi.

Źródła: 

http://nefretete-nefertiti.blog.onet.pl/2010/04/26/malarstwo-rzezba-i-plaskorzezba-w-starozytnym-egipcie/

http://edu.oeiizk.waw.pl/~sp172b_14/tajemnice_sztuki/egipt.html#rzezba

http://szuflada.net/bastet-wcielenie-wdzieku-i-lagodnosci/

http://pl.wikipedia.org

Osiągnięcia i rozwój nauki starożytnego Egipt

Starożytny Egipt, był krajem, gdzie bardzo dobrze rozwijała się kultura, a m.in.:liczne przykłady architektoniczne, dzieła literackie, rozwój religii, pisma, w końcu osiągnięcia w wielu dziedzinach nauki np.: matematyka, zwłaszcza geometrii i algebry oraz astronomia, i medycyna.

Najbardziej wykształconą grupą ludzi byli kapłani,od nich także zależał cały rozwój nauki w Egipcie.Wykształconymi ludźmi byli także urzędnicy,lecz z nieco mniejszą wiedzą.Dzięki rozwoju astronomii kapłanie egipscy posiadali głęboką wiedzę i umiejętności na ten temat np.:

• obserwowali niektóre planety i gwiazdy np. Syriusza.
• znali kalendarz słoneczny, oparty na cyklu obiegu Ziemi wokół Słońca,
• określili długość roku na 365 dni i podzielili rok na trzy części, w zależności od wylewy Nilu. Rok na 12 miesięcy po 30 dni i na końcu roku zostawało im 5 dni,
• ustalili podziału nocy i dnia na 12 godzin (stąd pochodzi określenie doby na 24 godziny),
• potrafili obliczyć terminy zaćmienia Słońca i Księżyca,

W medycynie dokonywano następujących osiągnięć:

• mumifikowano zwłoki,
• przeprowadzano niezwykle trudne operacje np.: oczu i mózgu, z zastosowaniem środków znieczulających,
• dokonywano trepanacji czaszki,
• przypalano torbiele,
• znano budowę serca i jego funkcje biologiczne,
• w dentystyce stosowali protezy,
• doskonała znajomość anatomii człowieka,
• wydzielono specjalizacje medyczne w zależności od choroby,
• wytwarzali proste narzędzia chirurgiczne,
• przy świątyniach powstawały pierwsze szkoły medyczne.
• W dziedzinie matematyki i geometrii Egipcjanie posiadali następujące umiejętności:
• obliczania pola powierzchni figur,
• odkryli „złoty środek” trójkąta,
• stosowali system dziesiętny, w którym najwyższą jednostką był jeden milion,
• znali zastosowanie symboli do określenia kolejności potęg,
• w celu obliczenia poziomu wód podczas wylewu Nilu stosowali nilomierze.

Inne przykłady osiągnięć naukowych, świadczących o wysokim rozwoju nauki starożytnego Egiptu:

• opanowano obróbkę miedzi,
• znali niektóre zasady magnetyzmu i akustyki. Ta ostatnia wiedza pozwalała im wzmacniać sztucznie siłę dźwięku,
• znali sposób zapalania pochodni przy zanurzeniu ich do wody,
• umieli produkować papirus,
• obliczać prawidłowo pomiary do budowy systemów irygacyjnych i piramid,
• wynaleźli zegar wodny.

źródło:

http://historia.na6.pl/rozwoj_nauki_w_starozytnym_egipcie

Osiągnięcia starożytnych cywilizacji

Zadania z kategorii A – Osiągnięcia starożytnych cywilizacji, Etykieta „A”

Przedstaw osiągnięcia cywilizacji starożytnej Mezopotamii i Egiptu. Uwzględnij wynalazki, stan rozwoju nauki, osiągnięcia w zakresie architektury, sztuki etc uwzględnij też starożytne mapy tych obszarów i dokonaj analizy ich treści (jaka była ich szczegółowość, zasięg, czy była skala, jakich używano znaków, jak sporządzano tamte mapy). Pozyskane materiały podziel na artykuły, oznacz etykietą i zamieść na blogu na stronie głównej. Pamiętaj o nadaniu każdemu artykułowi odpowiedniej etykiety!!!
Tę część projektu musicie wykonać do 6.10.2013 r.

Za pośrednictwem wyszukiwarki znajdźcie źródła, z których będziecie korzystać i podajcie poprawnie adresy internetowe.